Thursday, May 17, 2007

εξομολογητικά.

Πριν κάποια χρόνια έζησα μιά έντονη, πολύ έντονη ερωτική ιστορία.Εληξε άδοξα μετά από κάτι λιγότερο από δύο χρόνια.
Ούτε εκείνος μπορούσε να είναι ο άντρας που επιθυμούσα να έχω πλάι μου, ούτε εγώ ήμουν η γυναίκα που μπορούσε να του δώσει αυτά που εκείνη τη στιγμή είχε ανάγκη να έχει από μία γυναίκα.
Το ότι η τότε καλύτερη μου φίλη, του την έπεσε πριν ακόμη τελειώσει η σχέση μας,χωρίς ποτέ να μου πει τίποτε(αυτό το τελευταίο ήταν πάνω απ'όλα που με πείραξε πάρα πολύ),είναι ένα άλλο κεφάλαιο.Τέλος πάντων καλά να είναι τα παιδιά. Eίμαι από τους ανθρώπους που πιστεύουν πως ό,τι γίνεται έχει τους λόγους του που γίνεται είτε τους αντιλαμβανόμαστε εκείνη τη στιγμή είτε όχι.
Αυτή την ιστορία την κουβαλούσα στο κεφάλι μου για καιρό,όχι τόσο σαν επιθυμία να την ξαναζήσω αλλά κυρίως ως επιθυμία να την κατανοήσω,μιά και και τα συναισθήματα που μου προκάλεσε και η γενικότερη αισθηση που είχα από αυτήν ήταν οχι μόνο πρωτόγνωρα,αλλά και πέρα από ότι ο νους μπορούσε να ερμηνεύσει με τα μέχρι εκείνη τη στιγμή δεδομένα του.
"Σώπασε νου ν'ακούσω τη γνώση μέσα μου" Εγραφα και το εννοούσα.
Είναι λοιπόν λιγος καιρός τώρα τελευταία,που αισθάνομαι εντελώς απελευθερωμένη από το βάρος του συγκεκριμμένου βιώματος.
Οχι πως έχασε τη σημασία του ως τέτοιο αλλά ,δεν ξέρω πως, ξαφνικά αισθάνθηκα πως η στιγμή η κάθε στιγμή στο παρόν,είναι περισσότερο σημαντική απ'ότι οτιδήποτε υπήρξε στο παρελθόν. Αυτό που αντιλαμβάνομαι και με τις πέντε αισθήσεις μου αλλά και το ενστικτό μου είναι το τώρα,τα άλλα είναι μνήμες,κατοικούν στου νου τη σκέψη. Η οποία αντιλαμβάνεται το κόσμο με ένα παγιωμένο(μήπως οχι και τόσο ζωντανό;) τρόπο
Οπως και να'ναι,αισθάνθηκα ξαφνικά φρέσκια. Ζω αυτό που είναι.
Ουτε αχ να ήταν αλλιώς η ας γίνει τούτο η το άλλο κλπ.
Με αυτή τη διάθεση λοιπόν παρατήρησα οτι τη καθημερινότητα τη διαχειρίζεται πιό ευκολα κανείς,και εκπέμπει και μία καλοσύνη και θετικότητα προς τους άλλους,που τις περισσότερες φορές του επιστρέφεται και είναι ευεργετική για τη ψυχική διάθεση.
Εχει ενδιαφέρον να παρατηρείς τον εαυτό σου τελικά...
Να'στε καλά που διαβάσατε τα παραπάνω ελπίζω να μη σας κούρασα πολύ,εμένα πάντως μου έκανε καλό που τα έγραψα. Καλή σας μέρα μπλόγκοσυνοδοιπόροι.

33 comments:

Markos said...

Έχει ενδιαφέρον να παρατηρείς τον εαυτό σου, αρκεί όμως να το μπορείς.
Και είναι πολλοί οι λόγοι που δεν μπορούμε αρκετές φορές να τον παρατηρήσουμε.

Η κάθε στιγμή, λέω είναι μοναδική. Και του σήμερα και του χτες. Και είναι όμορφο το τώρα, γιατί έχει μέσα του και το χτες.

Όπως και νάχει, εκείνο που νομίζω πιο σημαντικό, είναι το να ζει κανείς τη στιγμή χωρίς να νοιώθει εγκλωβισμένος στο χτες, έχοντας μέσα του τη σοφία που του γέννησε το χτες.

Την Καλημέρα μου

rodoula-kelly said...

Καλη σου μέρα Μάρκο.
Ναι έχεις δίκιο είναι κάπως ετσι τα πράγματα.
Το να παρατηρεί κανείς τον εαυτό του ως δυνατότητα υπάρχει για όλους.
Το γιατί δεν γίνεται,όπως και η έννοια του χρόνου ετσι όπως την έχουμε κατακερματισμένη στο κεφάλι μας(χτες ,σήμερα ,αύριο),είναι μία άλλη ιδιαίτερη κουβέντα.
Ευχαριστώ για το σχόλιο,μου έφερε στην επιφάνεια,μία εικόνα του χρόνου,ανακουφιστική.

Trelofantasmeni said...

Αυτή η αναγέννηση μετά από κάθε ερωτική ή άλλου είδους απογοήτευση …όταν όλα καταλαγιάζουν και ηρεμείς και τα βλέπεις νηφάλια από άλλη οπτική γωνία …αυτό είναι που μου αρέσει πάρα πολύ… αυτό είναι που με κράτησε τις όποιες φορές βρέθηκα σε παρόμοια θέση …το μετά που όλα είναι καλύτερα και πονούν λιγότερα ή και καθόλου.
Καλά έκανες και το έγραψες…μίλησε στην ψυχή μου.

rodoula-kelly said...

Να'σαι καλά κορίτσι μου για το σχολιό σου,μου έφερε χαμόγελο αληθινής συγκίνησης.
Τα φιλιά μου.

una mama και οχι μονο said...

rodoula-kelly εχω την αναγκη να μιλησω λακωνικα. αν ηταν οποιαδηποτε χαχα χουχα σχεση ισως και να μην πειραζε, αλλα να μιλας για την ισως πιο εντονη ερωτικη σου ιστορια που τελειωσε με την φρικτη αυτη διαπιστωση εεε... ελεος. that hurts...πρεπει να περασες απο πυρ και σιδηρο καλη μου! και χαιρομαι για σενα ,για μενα , για την οποιαδηποτε που μετα απο τετοια εμπειρια μιλαει τοσο ανωτερα...μπραβο που κρατησες τον εαυτο σου και στη συνεχεια τον ανεβασες τοσο ψηλα....καλα που ειμαι λακωνικη:)

rodoula-kelly said...

Nαι! Το κατάλαβες! όντως ήταν απίστευτα επώδυνο,ναι από πυρ και σίδηρο όπως το λες..
.....οι ρωγμές του πόνου κάποιες φορές μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους........
Σε φιλώ.

LOCKHEART said...

Ροδούλα μου..
Λυπάμαι για ότι σου συνέβη, συμφωνώ με το γεγονός ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο, όλα έχουν το σκοπό και το μάθημα τους σε αυτό τον κόσμο.
Απλα ο Νους έχει την τάση να μολύνει την συνήδειση με ανακλήσεις του παρελθόντος που συχνά δεν είναι απαραίτητο.
Θέλει μεγάλη καρδιά για να συνγχωρέσεις κάτι τέτοιο απο μερους σου.Μπράβο σου..
Προχώρα μπροστά όπως κάνεις πάντα.
και να θυμάσαι το παρελθόν είναι πίσω..θα γυρνάμε το κεφαλι να το βλέπουμε όποτε θέλουμε εμείς και όχι όποτε θέλει αυτό..
Μην ξεχνάς το παρελθόν τρεφεται ...όσο το κοιτάς τόσο σε τραβάει προς τα πίσω ..δεν χρειάζεται..

rodoula-kelly said...

Καλέ μου Lock ευχαριστώ για το σχολιό σου.''Το παρελθόν τρέφεται όσο το κοιτάς'' Πολύ ενδιαφέρουσα φράση.
Να'σαι καλά.

ανεστης said...

"Οτι δε με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό"! και σοφότερο! και ανθρωπινότερο! και πλουσιότερο... και και...

Ο ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ said...

Δεν είμαι καλός στα λόγια γι'αυτό σου αφιερώνω το ρεφρέν από ένα τραγούδι των Πυξ Λαξ:

Της άλλης μέρας το πρωί
είπε πως δεν ξέρει τίποτα
αν λαχανιάζεις κάτω από ξένη ανάσα
ή αν μου στέλνεις πάλι με το φως του σήματα.

rodoula-kelly said...

Ναι φίλε Ανέστιε φαίνεται πως ετσι είναι τα πράγματα,άμα δε τα εχεις ζήσει και στο πετσί σου κιόλας,τι να πω, το να γίνεις καλύτερος άνθρωπος είναι περίπου μονόδρομος.
Ευχαριστώ για το σχόλιο.

rodoula-kelly said...

επιστήμονασ: Kαι εσένα σε ευχαριστώ επιστημονά μου για την αφιέρωση.Ωραίο τραγούδι.

Fatale said...

Ροδούλα καλησπέρα.
όμορφο κείμενο.
άνοιγμα ψυχής και ξελάφρωμα...

Όταν βγάλουμε τον πόνο από μέσα μας μετά έρχεται η γαλήνη, η σιωπή και ευτυχώς Ροδούλα,
δεν ακούγεσαι καθόλου θυμωμένη....γενναία ψυχή φαίνεσαι ..

rodoula-kelly said...

Καλώς τη μου! Να'σαι καλά για τα καλά σου λόγια.
Υπήρξα θυμωμένη στην αρχή,είχα μάλιστα μία έκρηξη απίστευτη και σε δημόσιο χώρο κιόλας!
Αλλά είπαμε όσο σοφότερος γίνεσαι τόσο απομακρύνεσαι από αρνητικά συναισθήματα τέτοιου είδους.
ΥΓ. στο δικόσου μπλογκ δεν κατάφερα να αφήσω σχόλιο δεν βλεπω που να κλικάρω.

Fatale said...

Ροδούλα μου
είχα ένα πρόβλημα με τα σχόλια, παιδεύτηκα αρκετά αλλά τώρα είναι οκ.
θα τα λέμε τώρα που γνωριστήκαμε..

Paranoia said...

Κάθε σχέση, μπορεί να μας παίρνει πράγματα, μα μας δίνει πολλά αν το καλοσκεφτείς.
Αυτό το πόνο δεν μπορώ γμτ, και το ξερίζωμα, από τη συνήθεια...
κι ενώ στην αρχή με άγχωσες...
τελικά,
όλα τα συναισθήματα αποκαταστάθηκαν μέσα μου
όσο για τις "φίλες"?
άσε να παίρνουν τα αποφάγια μας, κούκλα μου
και μερικά πράγματα ΔΕΝ είναι καυόλου τυχαία

φιλάκια

rodoula-kelly said...

Fatale: βεβαίως θα τα λέμε!

Paranoia:ναι λουλούδι μου μερικά πράγματα ΔΕΝ ειναι καθόλου τυχαία όπως το λες...όπως το λες..
και την αγαπούσα τη π...... γμτ!

rodoula-kelly said...

paranoia:συγνώμη για το γαλλικό αλλά μου βγήκε τελείως αυθορμητα και είπα να μη το σβήσω..
Φιλάκια

Fatale said...

Ροδούλα , είδα στο προφίλ σου τον αγαπημένο σου συγγραφέα....!!!
Είναι και δικός μου ...τον λάτρεψα.
Τον χειμώνα τον διάβαζα συνέχεια..πολλά τα καλά του Ινδού παππού...όλα είναι στο μυαλό μας..

Καλό βράδυ

rodoula-kelly said...

Πολύ μεγάλος σοφός -στοχαστής καλή μου πολύ μεγάλος!
χάρηκα πολύ για τη γνωριμία!

Σπύρος Σεραφείμ said...

κι ας παν στην ευχή τα παλιά. Πάμε γι' άλλα.
καλό Σαββατοκύριακο!

rodoula-kelly said...

EEEΠΙΣΗΣ!!!!

Fatale said...

Ροδούλα καλημέρα...
εκεί που γράφεις τα post κάνε edit to post που δεν έχει σχόλια...

κάτω κάτω κάνε κλικ στο show all
και επέλεξε την πρώτη επιλογή που σου προτείνει...μην ξεχάσεις να κάνεις save τελειώνοντας...μετά μπες ξανά στο blog...λπίζω να τα καταφέρεις..

καλημέρα

Fatale said...

Ροδούλα καλημέρα...
εκεί που γράφεις τα post κάνε edit to post που δεν έχει σχόλια...

κάτω κάτω κάνε κλικ στο show all
και επέλεξε την πρώτη επιλογή που σου προτείνει...μην ξεχάσεις να κάνεις save τελειώνοντας...μετά μπες ξανά στο blog...λπίζω να τα καταφέρεις..

καλημέρα

Fatale said...

edit post
post options όχι show all

amo said...

Νομίζω ότι θέλει "ταλέντο" να μπορεις να σβήνεις τις άσχημες στιγμές του παρελθόντος.
Εσύ όπως φαίνεται το έχεις.
Καλό Σ/Κ.

rodoula-kelly said...

Amo: Nα πω την αλήθεια μου δεν προσπάθησα να τις σβήσω,να κατανοήσω τι είχε συμβεί προσπάθησα,βλέπεις πονάς λιγότερο όταν καταλαβαίνεις.
Η αποστασιοποίηση ήρθε μόνη της όταν ο νους απόκτησε διαύγεια για τα συμβάντα.
Ευχαριστώ για το σχόλιο και καλό σου σαββατοκύριακο.

Paranoia said...

όλες έχουμε καταγράψει μια τουλάχιστον τέτοια περίπτωση φιλενάδας, αν όχι περισσότερες, έχω καταγράψει προσωπικά του λάχιστον 3, αλλά ο.κ, σκέψου να μην το ζούσα και να έμενα στην πλάνη μου, θα ήταν πολύ πιο έπώδυνο.

rodoula-kelly said...

Τρεις!!Πονάει πώντως πολύ το συκεκριμμένο,δεν ξέρω, ισως γιατί τη''στραβή'' στην ερωτική σχέση τη έχουμε μέσα στο πρόγραμμα κατά κάποιο τρόπο,στη φιλία όμως είμαστε πιό απαιτητικοί.
Σε ότι με αφορά πάντως ευτυχώς που ότν το έμαθα από τρίτον βέβαια δεν ήταν στο νησί.γιατί τέτοιο θυμό δεν έχω ξανανοιώσει στη ζωή μου!
Δεν της ξαναμίλησα ποτέ.

Narita said...

Χμμμ ωραίο αυτό με το παρόν και τη θετική ενέργεια...θα προσπαθήσω να πράξω καταλλήλως... πάντα ζητάω, επιθυμώ άλλα από στιγμές παρόντος.. αθλιότητά μου το ξέρω..διορθώνεται...

rodoula-kelly said...

Narita: It workws! Αλήθεια σου λέω!
Χάρηκα που σε 'ειδα.

leila said...

"Έχει ενδιαφέρον να παρατηρείς τον εαυτό σου"
σωστό και αυτο.. αργοπόρισα αλλά διάβασα το ποστάκι..

rodoula-kelly said...

leila: Και ενδιαφ'ερον έχει και εποικοδομητικό είναι Καρατσεκαρισμένο!
Καλώς τη 'νε κι'ας άργησε!
Φιλιά.