Wednesday, May 30, 2007

ΤΟ ΚΡΥΦΤΟ

ΝΥΧΤΕΣ

Καλά,θ'απορροφήσουν κάτι απο την έγνοια σου,η μέρα η κίνηση ,η δουλειά σου οι φίλοι,
και θα μπορέσεις υστερα να πας σε κανένα θέατρο η κέντρον η όπου αλλού.
Ομως όταν τελειώσουν όλα και τα θέατρα και τα κέντρα κλείσουν,
και πουν οι φίλοι καληνύχτα,και πρέπει να γυρίσεις πιά στο σπίτι-τι θα γίνει;
Το ξέρεις πως σκληρή αδυσώπητη σε περιμένει στο κρεββάτι σου η έγνοια.
Θά'σαι μονάχος.
Και τότες θα λογαριστείτε.
Θες η δεν θες θα μπουν κάτω όλα και θα λογαριστείτε.
Θά'σαι μονάχος
Και τότες θα λογαριστείτε.
Θα'σαι μονάχος,κι'ανυπεράσπιστος απ' τα θέατρα και τα κέντρα
κι'απ τη δουλειά σου και τους φίλους.
Σε περιμένει στο κρεββάτι σου η έγνοια
Θάρθει-δε γίνεται.
Είναι τόσο σίγουρη γι'αυτό,και σε περιμένει.
Είναι στο σπίτι και σε περιμένει.

- ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΝΤΗΣ-

.......Δεν μπόρεσα ποτέ να παίξω κρυφτούλι με την έγνοια, με το μέσα μου.
Οχι επειδή δεν το θέλησα,απλά δεν μπορούσα να το κάνω.
Μία εποχή όπου έπρεπε να συνομιλήσω με τον εαυτό μου εφ'όλης της ύλης και επί της ουσίας,εξαφανίστηκα.
Ούτε έξοδοι,ούτε φίλοι, τίποτε.
Η φύση ,το περπάτημα,τα σκυλιά μου ,και κάποια βιβλία.
-Ελαιώνας,vodka,νικοτίνη και θάλασσα.
Ο ήλιος.
Ο σκύλος.
Το φως.-
(Εγραφα τότε.)
Επειτα, είδα, κατάλαβα,ανοίχτηκα.
Ολα πήραν το δρόμο τους..
Το μέσα και το έξω σε επικοινωνία και αλληλεπίδραση πιά.
Καλημέρες!!!

Sunday, May 27, 2007

Σινιόρα Aurora

Hταν στο Μεξικό στη villahermoza η στο chetumal δεν θυμάμαι καλά.
Εμενα στο πανδοχείο της,ενα μεσημέρι στο σαλονάκι της ρεσεψιόν κουβεντιάζαμε,με όσα ισπανικά μπορούσα να καταλάβω από τα γαλλικά που ξέρω και τα ιταλικά που περίπου καταλαβαίνω,και με όσα αγγλικά ήξερε εκείνη από τη συναναστροφή της με τους ξένους.
Γύρω στα εξήντα στρουμπουλή,καλόκαρδη, κοκκέτα,γελαστή,ερωτεύσιμη.
Ηταν χρόνια χήρα και κάποια στιγμή τη ρώτησα αν σκεφτόταν να ξαναπαντρευτεί.
Εσκυψε το κεφάλι και χαμογέλασε με ένα συνεσταλμένο κοριτσίστικο χαμόγελο που ΄χουν πολλές γυναίκες μιας κάποιας ηλικίας όταν μιλούν για τέτοια θέματα.
Απαντησε κατι που το νοημά του ήταν περίπου το εξής:
''Το σκέφτομαι σοβαρά,υπάρχει στη ζωή μου ένας άνθρωπος που η συναναστροφή μου μαζί του,μου ξεδιπλώνει τα καλύτερα του εαυτού μου,με κάνει να αισθάνομαι καλύτερος άνθρωπος..''
Ηταν από τα πιό όμορφα πράγματα που έχω ποτέ ακούσει σχετικά με το κριτήριο
επιλογής συντρόφου.
Σινιόρα Aurora, δεν το ξέχασα ποτέ.
Αντε και καλή μας εβδομάδα μπλογκόφιλοι...
LIFE GOES ON.......................

Ενα ταξίδι.

Στο βιβλίο ενός στοχαστικού έλληνα καθηγητή,βρήκα το παρακάτω κείμενο:
Ο θάνατος είναι ένα ταξίδι,
προς το αιώνιο φως
προς την αιώνια λεκάνη της ενέργειας,
απ'όπου γεννηθήκαμε
οπου πάντα βρισκόμαστε
κι'οπου ξαναγυρίζουμε............
Mε δεδομένο το προηγούμενο post,μου έκανε καλό που το διάβασα και το μετέφερα εδώ.
Καληνύχτα σας διαδυκτιακοί μου φίλοι.

Saturday, May 26, 2007

AMALIA

.............ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ...........
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ.................................
www.fakellaki.blogspot.com

Friday, May 25, 2007

OI γυναίκες δεν χορεύουν ζεϊμπέκικο και οι άντρες τσιφτετέλι;;;;;;;;;

Λοιπόν κορίτσια,οδηγοί λεωφορείων γίναμε,πιλότοι αεροπλάνων γίναμε,νταλικέρισες γίναμε,τι να σου κάνουν και οι έρημοι οι αρσενικοί(κυκλοφορεί και μεγάλη ανεργία),είδαν και απόειδαν και ΙΔΟΥ:
Καλός ε;;;;Φαντάζεστε να πάτε με το καλό σας σε νταχτιρτίδικο μαγαζί και να του τραγουδάτε ..το κορμακι το φιδίσιο κουνησέ το μπρος και πίσω...Ε μετά ρίχτε και σεις μία ζεϊμπεκιά με το: βρέχει φωτιά στη στράτα μου, φωτιά που μ'έχει κάψει,για τα φτωχά τα νιάτα μου κανένας δεν θα κλάψει... και το βράδι σας προμηνύεται Καυτόοοοο!
Σας έκανα να χαμογελάσετε;;;;;
Τα φιλιά μου και καλό ΣΒΚ.

Thursday, May 24, 2007

Η γυναίκα της Ζάκυνθος

Θα ήθελα σήμερα μέσα από αυτό το μπλογκ να ευχαριστήσω δύο αληθινά ταλαντούχους ανθρώπους,όπως και όλους τους άξιους συντελεστές,για μία όμορφη παράσταση που είδα,από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. της Κέρκυρας.
Πρόκειται για τον Στέφανο Κυπριώτη ,και τον Νίκο Κοκκαλη.Σκηνοθεσία και σκηνικά κοστούμια αντίστοιχα.
Ηταν το έργο -η γυναίκα της Ζάκυνθος- Του Δ.Σολωμού.Ανατομία ψυχισμού γυναίκας(αρχόντισας) της Ζακύνθου, στα χρόνια της πολιορκίας του Μεσσολογγίου.
Διαταραγμένος ψυχισμός,πλήρης αρνητικών συναισθημάτων,που την οδηγούν τελικά στην αυτοκτονία.
Η πολύ καλή παράσταση έγινε μέσα σε μία εκκλησία που βρίσκεται στο παλιό φρούριο της πόλης.
Υποβλητικός ο εσωτερικός χώρος,πανέμορφος ο εξωτερικός.
ΤΑ ΧΑΡΗΚΑ ΟΛΑ.
Είχα ανάγκη να μιλήσω γι'αυτό και μόλις το έκανα.Φίλοι, Στέφανε και Νίκο. να είστε καλά και καλή συνέχεια σε ότι κάνετε.
-H Γυναίκα της Ζάκυνθος του Δ.ΣΟΛΩΜΟΥ,από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κέρκυρας ΑΓ.Γεώργιος Παλαιού Φρουρίου 9.οο το βράδι μέχρι και την Κυριακή,αν ζείτε εδώ η βρεθείτε εδώ,μην το χάσετε.-

Monday, May 21, 2007

Θέλω άρα υπάρχω;

Διαφορετικά,πολύπλοκα
αδιέξοδα,αντιφατικά
τα θέλω σου αλληλοαναιρέθηκαν.
Με έκπληξη διαπίστωσες
πως συνέχισες να υπάρχεις.

ΒΙΩΜΑ
--------
Οποιο δρόμο κι'αν πάρω
πάντα εκεί
επιβλητικό ογκώδες
στην ίδια θέση.
Θα πρέπει να προχωρήσω
μαζί του
αν θέλω να συνεχίσω
να περπατώ στους δρόμους
ή
να περάσω από μέσα του
να το διασχίσω.


ΟΞΥΓΟΝΟ
________
Πάθη και λάθη Αγάπες μου.
Στιγμές ζωής.
Ανάσες.

Joscelyn Eve Stoker (born 11 April 1987), best known by her stage name Joss Stone,

Λοιπόν Παίρνοντας υπ'όψιν το σχόλιο του Μάρκου περί μεγαλούτσικης Shakira,(xe xe)να ένα νεαρότατο βλαστάρι της βρεττανικής μουσικής σκηνής,πενέμορφο και εξαιρετικά ταλαντούχο YOU HAD ME από τη JOOOSS STOOONE

Ηταν μία όμορφη Κυριακή,με φίλους στην εξοχή.Φάγαμε, ήπιαμε,είπαμε, γελάσαμε,περπατήσαμε.
Εχω χαρούμενη διάθεση και λέω να γράψω ένα από κείνα τα αστειούτσικα έμμετρα που μου προκύπτουν κατά καιρούς.

ΤΟ ρεμάλι και ο..Χαρης
-----------------------

Το τρόλεϋ περίμενα να πάω στη μαμά μου
είχα μπροστά μιά στρουμπουλή,ξεστόμισα Πασά μου!

Το θυληκό το άτιμο με έκαν'ένα χάζι
είσαι μικρός αγόρι μου μου πέταξε με νάζι.

Με πλήγωσε θανάσιμα στο αντρικό εγώ μου,
μικρός μπορεί μα θαυμαστός, δοκίμασε μωρό μου!

Λόγο στο λόγο κλεισαμε για ραντεβού να πάμε
χάσαμε και το τρόλεϋ και είπαμε να φάμε.

Αφού καλά εφάγαμε ήπιαμε και κρασάκι,
ο δρόμος δεν μας χώραγε και θέλαμε σπιτάκι.

Ανετοι στο δωμάτιο,είχε και μουσικούλα
και ήρθαμε πολύ κοντά με τη γλυκειά τη Σούλα.

Κιόπως γινόταν ο χαμός εσύ'σαι κι'όχι άλλη
μου τηλεφώνησε η μαμά για να με πεί Ρεμάλι!

Δεν είπες αχαϊρευτε στη θεία θα με πάρεις;
Μη σκούζεις Αργυρούλα μου,και..μαραζώσει ο..χάρης!

Χάρης.. ειν'καταλάβατε κι'εδώ βάζω τελίτσες
της κλείνω το τηλέφωνο και βουρ για αγγαλίτσες!

Τη γκρίνια της Κυρα-Αργυρώς εξέχασα με μίας
κι'ευθύς απογειώθηκα εις άλλους γαλαξίας!

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ!

Saturday, May 19, 2007

Shakira Isabel Mebarak Ripoll (born February 2, 1977)

Ηθελα να αλλάξω ποστ,ήθελα κάτι χαρούμενο,κάτι πικάντικο,και ιδού τι προέκυψε.
Δηλώνω φαν της εντελώς όμως!Kαι η κίνηση αλλά κυρίως αυτή η μπάσα αισθησιακή φωνή,μου αρέσουν πολύ. Γεννημένη στη Μπαρανκίγια της Βόρειας Κολομβίας(από μάνα κολομβιανή και πατέρα λιβανέζο)είναι αυτή τη στιγμή το νο 1 ποπ είδωλο της Λατινικής Αμερικής και οχι μόνο.
Ανάμσα στους φαν της και ο μεγάλος συμπατριώτης της Γκαμπριελ γκαρσία Μάρκες.
Τραγουδίστρια-τραγουδοποιός-μουσικός-χορεύτρια.
κυρίες και κύριοι-Οjos Asi- από την.. SHAKIRAAAA! Καλό Σαββατοκύριακο.

Wednesday, May 16, 2007

BATOUMAΜBE Mια γλυκειά μπαλλάντα από το ΜΑΛΙ

O Habib Koité είναι ένας εξαίρετος τραγουδοποιός από το MALI. Αρκετά γνωστός και στην ευρώπη και ειδικά στη Γαλλία.Εδώ ένα τραγούδι από το αλπμουμ Baro που ήταν το αγαπημένο μου το περασμένο καλοκαίρι το είχα λιώσει μιλάμε. Ακούστε τον. Και πείτε μου.

Monday, May 14, 2007

Απαντήσεις.

Μετά από προσκληση του Μάρκου,una mamma,paranoia,απαντώ εστω και ετεροχρονισμένα λόγω τεχνικών προβλημάτων,και ευχαριστώ για την προσκληση,τους μπλογκόφιλους.

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι:

H σιωπή του νου,οταν περπατώ στη φύση.

2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

Το: πάμε πλατεία,πάμε πλατεία ΠΑΜΕ ΠΛΑΤΕΙΑ του σκύλου μου.

3. Hτελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια.

Χθες είχα γράψει Λαζόπουλο και τον 'εβλεπα.

4. To βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας.

Είμαι πολύ συχνά'' αλλού'' φευγάτο πλάσμα γενικά.

5. Το βασικό σας ελάττωμα.

το φευγάτο που λέγαμε.

6. Σε ποιά λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

Σε όλα

7. Με ποιά ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

Ούτε με εμένα δεν ταυτίζομαι.

8. Ποιοί είναι οι ηρωές σας σήμερα;

Δεν είχα ποτέ ιδιαίτερη αδυναμία στους ήρωες.

9. Το αγαπημένο σας ταξίδι.

α)ΙNDIA β) εκείνο στο μέσα μου.

10. Αγαπημένοι σας συγγραφείς

Δεν είναι συγγραφέας αλλά σοφός στοχαστής

Jiddou Krishnamourti.

11. Ποιά αρετή προτιμάτε σε ένα άντρα;

α) Το να έχει τη μικρότερη δυνατή ψυχολογική εξάρτηση από ..τη μαμμά του(κυρίως)

β) Αυτή που μπορεί να τον κάνει να πει:Μη σε νοιάζει κούκλα μου εγώ είμαι εδώ.

12. Σε μία γυναίκα;

α)Το να έχει τη μικρότερη δυνατή ψυχολογική εξάρτηση από τα παιδιά της(κυρίως)

β) την έλλειψη ανταγωνιστικότητας.

13. Αγαπημένος συνθ'ετης.

είναι πολλοί

14. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;

δεν σφυρίζω τραγουδώ, ανάλογα τη διάθεση.

15. Το βιβλίο που σας σημάδεψε.

α)Ως έφηβη , η ανθολογία νεοελληνικής ποίησης

β) Ως ενήλικα, η ιστορία της Ινδικής Φιλοσοφίας του Βελισσαρόπουλου.

16. Η ταινία που σας σημάδεψε.

α) Ως παιδί,Ηωραιότερη ιστορία του κόσμου(τανία με τη ζωή του Ιησού,με τον Μαξ φον Σύντοφ,στον ομόνυμο ρόλο)

β) Ως νέα γυναίκα και για λόγους που ακόμη δεν τους γνωρίζω το Λιβάδι των Ταβιάνι.

Ως πιό μεγαλη γυναίκα δεν με σημάδευαν πιά ταινίες αλλά βιώματα.

17. Αγαπημένος ζωγράφος.

GOYA. Diego riveira

18. Αγαπημένο χρώμα.

βαθύ κόκκινο,φούξια,τυρκουάζ,πορτοκαλί.

19. Ποιά θεωρείτε τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου υπεύθυνο για τις όποιες επιτυχίες του.

20. Το αγαπημένο σας ποτό.

Νερό. Πορτό. Μαυροδάφνη

21. Για ποιό πράγμα μετανοιώνετε περισσότερο.

Οταν ξεσπάω σε ανθρώπους που δεν πρέπει.

22. Τι απεθάνεστε περισσότερο απ'όλα;

Το να χαλάνε ,ψυγεία ,πλυντήρια,και άλλα συναφή στο σπίτι.

23. . Οταν δεν γράφετε ποιά είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Το περπάτημα.

24. ο μεγαλύτερος φόβος;

Δεν έχω κάτι συγκεκριμμένο.

25. Σε ποιά περίπτωση θα επιλέγατε να πείτε ψέμματα;

Μάλλον μισές αλήθειες λέω όταν δεν γίνεται να ακουστούν οι ολόκληρες, όχι ψέμματα.

26. Ποιό είναι το μότο σας;

Δεν έχω.

27. πως θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Ησυχα.

28. Εαν συνέβαινε να συναντήσετε το θεό,τι θα θέλατε να σας πει;

Να απαντήσει σε δύο- τρεις ερωτήσεις μου για το ατομό του.

29. Σε ποιά πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτό το καιρό;

Αυτοεπίγνωσης.

Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον και τη υπομονή σας.

Καλήηη εβδομάς!

Wednesday, May 9, 2007

Five easy pieces(5 τραγούδια που σημάδεψαν τις στιγμές σας έλεγε η πρόσκληση)

Μετά από την πρόσκληση του Ανέστη,άρχισα να ψάχνομαι για το παρακάτω ποστ,
Εγραψα κάτι δεν μ'άρεσε ,το έσβησα,άλλαξα γνώμη και γενικά επικράτησε μία αναστάσωση στο μέσα μου.
Τελικά προέκυψε το κείμενο που ακολουθεί.
Υπάρχουν τραγούδια που μ'αρέσουν. Υπάρχουν τραγούδια που αγαπώ.Υπάρχουν και τραγούδια που με συγκινούν πολύ και βαθιά γιατί με ..περνούν ΑΠΕΝΑΝΤΙ, στη σφαίρα εκείνη όπου η ευαισθησία συνυπάρχει με τη διαύγεια,για την προσωρινότητα και την ουσία του ταξιδιού του βίου.
Τα τραγούδια αυτά έχουν σχεδόν αποκλειστικά ελληνικό στίχο,φαίνεται πως για να ..περάσω απέναντι θέλω τη μητρική μου γλώσσα,ισως γιατί το αχ μάννα μου.. δεν μπορώ να το πω σε καμμία άλλη,ισως...
Γι'αυτά τα τραγούδια θα σας πω,μιάς και οι στιγμές μου δεν σημαδεύτηκαν τόσο από τραγούδια αλλά από,σιωπές, αγγίγματα ,βλέμματα,λόγια που δεν ειπώθηκαν ,εικόνες πολλές εικόνες και χρώμματα πολλά χρώμματα.
Πάμε λοιπόν.
-ΣΥ ΜΟΥ ΧΑΡΑΞΕΣ ΠΟΡΕΙΑ. Με τη καθαρή ,στιβαρή φωνή της Γιώτας Λύδια.
Δυό φιλιά σου κι'ένα χάδι ένα πικραμένο βράδι
μου ταράξαν της ψυχής μου τη γαλήνη
παραδόθηκα σε σένα δεν λογάριασα κανένα
κι'ειπα τώρα ότι θέλει ας γίνει.
--------------------------------------
Συ μου χάραξες πορεία
εσύ γλυκιά,εσύ γλυκιά μου αμαρτία
...........
Oμως σκέφτομαι για λίγο,να καθήσω η να φύγω
αφου ξέρω απ'τους δυό μας τι θα μείνει
να πιό θά'ναι το φινάλε πόνοι δάκρυα και βάλε
μα θα μείνω και ότι θέλει ας γίνει.
---------
Στίχος απλός και μεστός ,ενορχήστρωση λιτή.Με χτυπάει κατ'ευθείαν στο δόξα πατρί.

-ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ.(κραουνακης,νικολακοπούλου, μακεδόνας-Φωνάρα-)
.....
Μόνο μιά φορά, φτάνει σοβαρά η καρδιά του ανθρώπου
να βρεθεί στο επι τόπου,λιώμα φανερά.
........
Μόνο μιά φορά έκλαψα για σένα πικρά
κι'υστερα κανόνισα,και δεν σου τηλεφώνησα
ούτε μιά φορά.
----------
Αυτό το κανόνισα σπάει κόκκαλα,τόσο απλά.

-ΑΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ ΜΕΝΕΙ(κραουνακης,παπίου)
Πέλαγο να ζήσω δεν θα βρω ,με ψυχή ψαριού σε κορμί γατίσιο..
-----
Η αίσθηση της φυλακισμένης ψυχής σε κάτι που δεν της ταιριάζει,και που αδυνατεί να βρει χώρο ν'απλωθεί, με αγγίζει βαθιά.


Αυτή η νύχτα μένει αιώνες παγωμένη
που δυό ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο
ηρθαν στο κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι
να ζήσουν ένα έρωτα επίγειο.
----
Η μεταφυσική χροιά αυτού του στίχου.. ταιριάζει απόλυτα στη ψυχοσυνθεσή μου.

-ΤΟ ΔΙΧΤΥ( ξαρχάκος; ερνηνείες πολλές,στο pod cast το έχω με τη μεγάλη Βιτάλη)
.....
Αν κάποτε στα βρόγχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
μονάχος βρες τη άκρη της κλωστής
κι'αν είσαι τυχερός ξεκίνα πάλι.
----
Εδώ τι να πεις ο στίχος τα λέει ΟΛΑ μόνος του.

-ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΡΓΑ(νικολακοπουλου,κραουνακης,πρωτοψάλτη)
Λες και τρώμε το χειμώνα παγωτό
λες και πέφτουμε σε τοίχους μ'εκατό
......

Λες και στρώσαμε τον αύγουστο χαλί,
λες και βγήκε τ'ασανσερ σ'ένα κελί
που ένας τόβλεπε το φώς γι'ανατολή
κι'άλλος για δύση.
Λες και μέσα μας τ'αντίθετα τραβάν
να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν
σαν αιώνιον Ιησούν η Βαρραβάν
τ'ανθρώπου η φύση.
Αδιόρθωτα τα μάτια κι'οι καρδιές
με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα
δυό κουβέντες μου σου πέσανε βαριές
κι'αποφασισες,να ζεις χωρίς εμένα.
--------
Oταν η δυσκολία της ανθρώπινης επικοινωνίας γίνεται τραγούδι..Οταν για τη μη επικοινωνία δεν φταίει απολύτως κανείς...παρά μόνο του ανθρώπου η φύση.


Ανέστη ευχαριστώ που με την προσκλησή σου μου έδωσες την ευκαιρία να μιλήσω για όλα τα παραπάνω.
Ευχαριστώ και σας που διαβάσατε τούτο το γραφτό.


.

Tuesday, May 8, 2007

Τώρα δηλαδή εσύ ποιός είσαι;

Δευτέρα 10.15,στο νέο λιμάνι του νησιού, ζεύγος νεανιζόντων 50άρηδων,περιμένει το δελφίνι που έρχεται απο Παξούς.Περιμένουν κάποιον που ταξιδεύει με αυτό.
Γύρω στις 10.30 το δελφίνι φθάνει πλευρίζει,δένει.
Πλησιάζουν.Ο κύριος βλέπει πρώτος το νεαρό επιβάτη.
-Νάτος. Η κυρία κοιτά,κατευθείαν στην αγγαλιά του νεαρού,χαμογελά,μμμ νόστιμος είναι.
Ο νεαρός κοιτά σαν να ξάχνει κάτι,η κυρία σηκώνει το χέρι και χαιρετά .-Εδώ είμαστε.
Πλησιάζουν κι άλλο χαιρετούνται.
Είναι φοβισμένος λέει ο νεαρός, από το ταξίδι,η κυρία τον χαϊδεύει,να τον πάρω αγγαλίτσα η να περπατήσει καλύτερα,μήπως ξεθαρέψει λίγο, αναρωτιέται..
Ας περπατήσει μάλλον αποφαίνονται οι κύριοι.
Συνομιλούν για λίγο με το νεαρό τον χαιρετούν και προχωρούν προς το αυτοκίνητο.
Ο κύριος οδηγεί,και η κυρία παίρνει αγγαλιά αυτή τη φορά τον μικρό..
Ντύλαν λοιπόν, ρωτάει τον κύριο; ΅Ε.. ναι της απαντά.
Ντύλαν ο δεύτερος λοιπόν.(ο πρώτος΄'έφυγε" από λεϊσμανίαση το περασμένο Φλεβάρη,δυστηχώς η θεραπεία δεν τον έπιασε και ετσι..''έφυγε.'' Δεν θέλω να θυμάμαι.)
Ο Ντύλαν ο δεύτερος,είναι κουταβάκι πέντε μηνών τρίχρωμο(μαύρο,καφέ και λίγο άσπρο)με μαννούλα κόκερ σπάνιελ και μπαμπά..τρέχα γύρευε.
Ο ιδιοκτήτης της μαμμάς δεν μπορούσε να τον κρατήσει,έχει άλλα 4 ,ο χριστιανός.
Και ετσι με προξενητή τον κτηνίατρο, μετακόμισε για άλλες πολιτείες.
Φτάσαμε ,κοντά στο σπίτι. Ο κύριος με το Ντύλαν πάνε για μία μικρή βόλτα στη πλατεία και η κυρία πάει σπίτι και ξαναβγαίνει να τους συναντήσει μαζί με την κοντεσίνα της φωτογραφίας( Λάϊλα,σκυλίτσα ετων 13,που θεωρεί εαυτόν αρχηγό οικογένειας).
Ολοι οι σκύλοι του θεού,όταν μπαίνουν τα αφεντικά στο σπίτι πάνε στη πόρτα κουνούν την ουρά τους,πηδούν ,τέτοια..κανονικά σκυλίσια πράγματα.
Η κυρία της φωτογραφίας ,ανεβαίνει στον καναπέ,και σηκώνει το μπροστινό ποδαράκι ,για να χαιρετήσει,το λαό..που μπήκε σπίτι υποδηλώνοντας ότι ναι δέχεται χάδια!)
Ο Ντύλαν με το που βλέπει τη Λάϊλα,τα κάνει επάνω του ,στη κυριολεξία όμως!
Εκέινη τον πλησιάζει τον μυρίζει, αδιαφορεί,δεν ξέρει ακόμη ότι σε λίγο θα μοιράζεται μαζί του τον καναπέ ΤΗΣ οπότε αδιαφορεί θέλει να συνεχίσει τη πρωϊνή της βόλτα που ήταν σύντομη.
Οι άνθρωποι συνομιλούν για λίγο . Ο Ντύλαν φοβάται ,και η Λάϊλα τους κοιτά με βλέμμα που υπονοεί άντε τελειώνετε γιατί έχουμε και ..δουλειές
Ο κύριος με το μικρό φεύγουν.Οι κυρίες συνεχίζουν το περπάτημα.
Το βράδι,οι άνθρωποι χαϊδεύουν ενναλάξ ο καθένας από ένα σκύλο.
Το μικρό γιατί είναι μικρό και φοβισμένο, και την κοντεσίνα για να της περάσει η ανησυχία για το καινούργιο μέλος της οικογένειας(ποιός είναι αυτός; τι δουλεια έχει σπίτι μας;τώρα δηλαδή εμένα θα με αγαπάτε λιγότερο;)Και τέτοια...
Ημασταν μία ωραία ατμόσφαιρα χθες το βράδι στο σπίτι όσο να πεις..
Καλώς ήρθες μικρούλη Παξινέ!

ΥΓ. Αν έχετε σκύλο και ταξιδέψετε μαζί του ως την Κέρκυρα,πρέπει να ξέρετε ότι στο νησί η λεϊσμανίαση είναι κάτι σαν επιδημία. ΠΡΟΣΟΧΗ λοιπόν, πριν το ταξίδι περάστε από τον κτηνίατρο και ζητήστε του ένα προστατευτικό προϊόν για την περίπτωση.

Sunday, May 6, 2007

Η ευαίσθητη ματιά της DEEPA MEHTA

To προηγούμενο post είχε να κάνει με bollywood.Σ'αυτό το ποστ θέλω να μιλήσω για ένα τελείως άλλο είδος κινηματογράφου,πέρα εντελώς από τα μπολυγουντιανά στερεότυπα.
Πρόκειται για το σινεμά της Ινδής σκηνοθέτιδας DEEPA MEHTA. Ψαγμένο,ευαίσθητο,αντισυμβατικό,άρτιο αισθητικά.(Σκέφτηκα να μιλήσω γι'αυτό μετά από ερώτηση του SIDDHARTA γιά Ινδικές ταινίες που μου έκαναν εντύπωση).
Μεταξύ των ταινιών της και μία εκπληκτική τριλογία:
FIRE-(ταινία που είχε προκαλέσει μέχρι και ταραχές στην Ινδία,μιά και πραγματεύεται την ερωτική αγάπη μεταξύ δύο γυναικών,θέμα κάτι παραπάνω απο ταμπού για την Ινδική κοινωνία)
WATER-(για τη ιστορία ενός κοριτσιού που βρέθηκε να είναι χήρα στα 8 του μιά και οι γονείς το έιχαν παντρέψει με ένα άλλο παιδάκι που όμως πέθανε. Η Ινδική κοινωνία,στα πιό καθυστερημένα της στρώματα τουλάχιστον,αντιμετωπίζει τις χήρες σαν κάτι με το οποίο δεν πρέπει να έρχεται σε επαφή κάποιος.Ετσι υπήρχαν, και κάποιες φορές είναι ακόμη σε λειτουργια, ειδικά σπίτια όπου έμεναν μόνο χήρες,με ελάχιστες εως καθόλου δυνατότητες συμμετοχής στην κοινωνική ζωή)
ΕΑRΤΗ-( Η ερωτική ιστορία μίας Ινδής με ένα επίσης Ινδό, μουσουλμάνο όμως, την εξαιρετικά ταραγμένη εποχή(1946-47) όπου διαχωρίστηκε το σημερινό Πακιστάν από την Ινδία,οι Ινδοί μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να πάνε στο Πακιστάν,ενώ οσοι ινδουιστές κατοικούσαν στο σημερινό Πακιστάν ανακγάστηκαν να φύγουν για την Ινδία.)
Και οι τρεις είναι πανέμορφες ταινίες.
Εδώ σας εχω ένα video από το ΅WATER που ήταν και υποψήφιο για οσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας φέτος.
Tο τραγούδι maya της susheela raman που υπάρχει στο pod cast μου το θύμησε η ghteytria.

Saturday, May 5, 2007

VEER -ZAARA

Δεν το είχα σκοπό να αλλάξω post σήμερα το απόγευμα,αλλά μου άναψε τα αίματα ο ΑΝΕΣΤΗΣ. Μου είχε προτείνει να δω μία καταπληκτική ινδική ταινία(Ινδικό μελό του bollywood) πριν λιγες μέρες,
(την είδα ..έκλαψα και γω σαν παιδί το κάτι τις μου),και μετά να, και το ποστ του, με το τραγούδι που θα ακούσετε στο video που με χαρά, με τη σειρά μου ανακάλυψα,και δεν άντεξα να μην το ανεβάσω.
Καλό Σαββατόβραδο καλοί μου μπλογκόφιλοι. Απο την ινδική ταινία VEER-ZAARA του 2004 σε σκηνοθεσία YASH CHOPRA,λοιπόν.

Thursday, May 3, 2007

DESERT ROSE

Εξαιρετική συνεργασία του STING με τον CHEB MAMI. Aπό τους σημαντικούς εκπρόσωπους της μουσικής Raϊ(folk μουσική της Αλγερίας)-Raï (Arabic: راي) is a form of folk music, originated in Oran, Algeria from Bedouin shepherds, mixed with Spanish, French, African-American and Arabic musical forms, which dates back to the 1930s and has been primarily evolved by women in the culture. The word raï is Arabic for “opinion.”(WIKIPEDIA)
Και το τραγούδι αλλά και το video μου αρέσουν πάρα πολύ.
Ελπίζω και σε σας.
Καλή μέρα για όλους.

Tuesday, May 1, 2007

Θυμάμαι

Θυμάμαι.
Εικόνες,στιγμές,σιωπές.
Αγγίγματα,λέξεις,βλέμματα.
Και γέλια θυμάμαι και φωνές.
Θυμάμαι έντονα.
Θυμάμαι καθαρά.
Θυμάμαι με γλυκύτητα.
Θυμάμαι με αγάπη.
Θυμάμαι,θυμάμαι,θυμάμαι..
Ολα-και τα άσχημα-
καλά καμμωμένα.
Νότες στης ψυχής
το τραγούδι,όλα.
Θυμάμαι... αλλά
δεν νοσταλγώ.

Monday, April 30, 2007

Saturday, April 28, 2007

H βελούδινη φωνή της ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ


CAETANO VELOSO. Eμβληματική φυσιογνωμία της βραζιλιάνικης μουσικής, ποιητής,συνθέτης,τραγουδιστής,εδώ σε μία εξαιρετικής ευαισθησίας,ερμηνεία ενός παλιού γνωστού τραγουδιού.Το βίντεο είναι από την επίσης αγαπημένη μου ταινία του ΑLMODOVAR ''Μίλα της" . Καλή Ακρόαση!

Thursday, April 26, 2007

LATA MANGESHKAR a legend of INDIA


Lata Mangeshkar (Marathi/Hindi:लता मंगेशकर) (born September 28, 1929) is a singer from India. Focusing mainly on Hindi and Marathi film music, she is one of the world's foremost Indian vocalists. She has sung in over twenty[1] major Indian languages and has been deemed the Nightingale of India[2][3][4][5], a honorary name also used for Sarojini Naidu and M. S. Subbulakshmi.(WIKIPEDIA)
Προσέχτε το τραγούδι της Νargis,Είναι το original παλιάς ελληνικής λαϊκής επιτυχίας του 60, τότε που οι λαϊκοί μας συνθέτες αντέγραφαν κανονικότατα τραγούδια από την Ινδία.
Το όνομα της πρώτης ηρωϊδας που τραγούδι της τραγουδά η LATA είναι..Μadubala σας θυμίζει κάτι;

Tuesday, April 24, 2007

Είμαι χαρούμενη.

Σήμερα είδα μετά από πέντε περίπου μήνες μία πολύ αγαπημένη φίλη,και είμαι χαρούμενη.
Θέλω να γράψω κάτι ανάλαφρο και γελαστικό. Πάμε λοιπόν.

Η μαμά λείπει ταξίδι για διακοπές.
------------------------------------

Σταδίου και Ιούλιος
σακούλες φορτωμένος
ταξί ονειρευόμουνα
ξυπνός ο καημένος.

Ο καύσων ήτανε βαρύς
τα δε ψώνια επίσης
κι'αφού'χεις πιεί κι'οχτώ νερά
να θες και να ουρήσεις.

Σκυφτός αξιολύπητος
φανατικός της ρήσης,
μάννα γιατί μου τό'κανες
γιατί να με γεννήσεις;

Σε άθλια κατάσταση
όταν ταξί πιά βρήκα,
στιμώχτηκα με άλλους δυό
και μία πιτσιρίκα.

Το στρίμωγμα ήτανε πολύ
η φούστα της μικρούλα,
κι'εκει που αλληθώριζα,
έσπασε μιά σακούλα!

Αγρίεψε ο ταξιτζής,
-Μαζεύτε τις σαλάτες!
Απότομο φρενάρισμα,
πελτές εφτά ντομάτες!

Πως έφτασα σπιτάκι μου
ένας θεός το ξέρει,
μάννα,εσύ'σαι διακοπές,
κι'ογιός σου υποφέρει!

Χτυπούσε το τηλέφωνο,
εγώ στην τουαλλέτα,
-τα νέα σου Νικόλα μου
εγώ είμαι η Λέττα.

Λέττα είν'η επίσημη
και μέλλουσα Κυρά μου,
γλυκές κουβέντες ήθελε,
μα'γω 'χα την κοιλιά μου.

Νέα δεν έχω να σου πω
γιατί 'μαι ένα ρετάλι
είμαι ένα ράκος στο κορμί
κουρκούτι το κεφάλι!

Την πέφτω στη μπανιέρα μου
βρώμικος, ιδρωμένος
και πήγα και να κοιμηθώ
λιγάκι ο βρεγμένος.

ξύπνησα γύρω στις εφτά,
Φτου! και στις εξι είχα
νταραβεράκι πονηρό
με την ξανθιά τη Ρίκα.

Απέναντι μένει η δεσποινίς
κι'είναι κομμάτι πρώτης,
που η σοβαρή η σχέση της
υπηρετεί στρατιώτης.

Κι'αφού με τέτοιο στήσιμο
εγίνηκα ρεζίλι,
την άραξα μπρος στην tv
μ'ένα τσαμπί σταφύλι.

Πήγε η ώρα δυόμιση
ξενύχτης στο μπαλκόνι
να πεθυμώ τη μάννα μου
και κρέας με μακαρόνι!





_

ROSS DALY


Περισσότερα γι'αυτόν τον καταπληκτικό Ιρλανδό που αγάπησε την κρητική λύρα,ζει στη Κρήτη,και έχει δημιουργήσει εκεί εργαστήρι μουσικών σπουδών,εδώ.
a)www.rossdalymusic.com b) http://stigmes.gr

Monday, April 23, 2007

Αγαπώ

Το σ'αγαπώ που δεν είπώθηκε
πόνεσε τα σπλάχνα.
Χωρίς δεσμά να υπάρξει θέλησε.
Εγινε ΑΓΑΠΩ δίχως
την ανάγκη
προσωπικού παραλήπτη.
Ηταν ελεύθερο!


Καλή εβδομάδα.

Saturday, April 21, 2007

Tαπεινότητα

Πέρα απ'αυτό που έβλεπες,
υπήρχε πάντα εκείνο,που
σαν ψυχανέμισμα,αντιλαμβανόσουν.
Και πέρα κι'από τούτο,υπήρχε
το ακατάληπτο.
Τόξερες,και με δαίμονες ψυχοφθόρους
δεν πάλευες πιά.
Ησύχασες στη ταπεινότητά σου
στοχασμένος.

Τα χωρίς..

Απ'ότι έκανες πιότερο αγαπούσες
τα χωρίς προσπάθεια καμωμμένα.
Τα,που σαν να υπήρχαν πριν,
να φανερωθούν.

Καλή Κυριακή σας.

Δυό νυχτερινά

-Στην ενδοχώρα του απόλυτου έρωτα,
χάθηκαν τα ίχνη του εγώ σου.

-Γαλήνεψε σαν ένοιωσε
πως και χωρίς να σ'έχει.
σ'αγαπούσε.

Thursday, April 19, 2007

Η φυλακή

Το χειρότερο δεν είναι
που μ'έκλεισαν σ'αυτή τη φυλακή
και πήραν τα κλειδιά κι'έφυγαν.
Μα που δεν ξέρω ως που φτάνει η
φυλακή μου,
που δεν ξέρω το περιγραμμά της
για να κάνω επιτέλους
σαν άνθρωπος κι εγώ
μιάν απόπειρα αποδράσεως.

Κώστας Μόντης

ΥΓ. Το αφιέρωσα και στον εαυτό μου τούτο το ποίημα ένα καιρό.
Καλή σας νύχτα νυχτερινοί του διαδυκτίου περιπατητές.








Wednesday, April 18, 2007

Aλλαγή Θερμοσίφ ο υ να

Ξύπνησα.Νερά στο μπάνιο,νερά στη κουζίνα.Αμάν! Ανεβαίνω στο πατάρι.Διάγνωση:Tρύπησε ο θερμοσίφων! Φτιάχνω καφέ(κακάο για την ακρίβεια)να ανοίξει το μάτι,να γίνει ότι πρέπει να γίνει. Ξυπνά εν τω μεταξύ ο σύζυγος. -Κέλλυυυυ τι νερά είναι αυτά;
-Ο θεμοσίφων μας άφησε χρόνους.Τηλέφωνο στον υδραυλικό,ο αριθμός που καλείτε δεν αντιστοιχεί σε συνδρομητή. Μάλιστα.
Πάω στον γείτονα. Σπύρο μου κανένα υδραυλικό ξέρουμε;Γιατί ο παλιός,δεν είναι μόνο αλλιώς,είναι και εξαφανισμένος.-Ναι,τον αδελφό αυτής που είχε το ανθοπωλείο στη πλατεία δημαρχείου θυμάσαι;- Οχι δεν θυμάμαι, αλλά καμμια σημασια δεν έχει. Τηλέφωνο
έχουμε; -Κάτσε να πάρω το ανθοπωλείο.
Φεύγω από το γείτονα με το πολυπόθητο κινητό ανά χείρας. Καλώ,μία, δύο,τζίφος δεν καλεί.Παίρνω το ανθοπωλείο .Ξέρετε το κινητό του αδελφού σας..μπλα μπλά.
-Α Θα είναι στη μηχανή η θα δουλεύει κομπρεσέρ. -Μάλιστα.. τι ώρα θα μπορούσα να τον βρω;-Ε κατά το μεσημεράκι-Δηλαδή;-Εκεί γύρω στις 2.30. Ηταν 9.30 το πρωί.Και ήταν πολλά τα νερά Αρη..
Ο σύζυγος λέει:Aσε θα τον αλλάξω εγώ(παίρνουν τα χέρια του),μόνο που δεν έχω εργαλεία και πρέπει να πάω στο χωριό να τα φέρω(γύρω στα 13 χιλ)
-Να πας. -Κοίτα να μη λείπεις όταν θα έρθω ,να με βοηθήσεις να τον ανεβάσουμε.
-Βεβαίως.
Σπίτι παλιό 300 χρονώ και βάλε,στη παλιά πόλη.Από αυτά που αλλάζεις γραμματοκιβώτιο
και ο μίζερος γείτονας που δεν σε χωνεύει σου στέλνει την αρχαιολογία.
Σκάλες τρεις.Εφυγε.
Να μαζεψω τα νερά,να ανοίξω τα παράθυρα να στεγνώσει το πάτωμα,να βγάλω τα χθεσινά πλυμμένα από το πλυντήριο,να κατεβάσω τη σκυλίτσα,που είχε σκάσει να ουρήσει και όχι μόνον..καταλαβαίνετε..
Επανήλθα. Ο σύζυγος τηλέφωνο.Ερχομαι,κοίτα μη κλείσει κανείς το στενό και δεν μπορώ να μπώ.(Αν έκλεινε το στενό θα έπρεπε να διαχίσει με το θερμοσίφωνα αγγαλιά όλη τη πλατεία..) αρα δεν επρεπε να κλεισει το στενό.
Περίμενα στο δρόμο. Ηρθαν, ο σύζυγος και ο νέος θερμοσίφων,
-Δεν είναι βαρύς εντάξει.
-ωραία πάμε;-πάμε.Μία σκάλα, δύο σκάλες στη τρίτη αυτή που πάει στο πατάρι δυσκολευτήκαμε λιγάκι αλλά ..ανέβηκε!
Να γίνει η σύνδεση.Εγινε. Να δοκιμάσουμε αν δουλεύει.Εγινε.
Να σκουπίσω το πατάρι.Εγινε.να μαζευτούν τα εργαλεία.Εγινε.
Να φορτωθεί στο αυτοκίνητο ο παλιός(αυτός ήταν βαρύς)Εγινε. Να πεταχτεί ο παλιός. Μόλις είχαμε ατυχήσει όμως.Το στενό είχε κλείσει,το αυτοκίνητο φορτωμένο με τον παλιό θερμοσίφ ο υ να δεν μπορούσε να κινηθεί. Πάω δίπλα στο ξενοδοχείο στη ρεσεψιόν.Ξέρετε.. μήπως κάποιος πελάτης σας έχει κλείσει το στενό;Ο ρεσεψιονίστ: Αν σας πω κυρία ότι έχουν χαθεί τα κλειδιά θα με πιστέψετε; Ωραία!¨Εχουμε ελπίδες να βρεθούν; Τα ψάχνουμε κυρία..
Πέντε λεπτά ,δέκα λεπτά..δεκαπέντε..ακόμη να βρεθούν τα ρημαδοκλειδιά..στο εικοσάλεπτο βγαίνει από το ξενοδοχείο μία κυρία με κινητικό πρόβλημα και πατερίτσα.
-Με συγχωρείτε..αλλά..δεν... - Δεν πειράζει κυρία συμβαίνουν αυτά..
Φύγαμε ,τον πετάξαμε,γυρίσαμε σπίτι.
Eγώ στο σύζυγο:Κουράστηκες ε; -Eντάξει, αλλά είναι αυτό το τσιγάρο...
Ναι, που να το πάρει και να το σηκώσει για τσιγάρο..
Να βάλουμε και μιά μπουκιά φαί στο στόμα μας..
Να πούμε και δυό κουβέντες...
Η σκυλίτσα(που μέχρι εκείνη τη στιγμή παρατηρούσε όλη αυτ ή την κινητικότητα στο σπίτι από..τον καναπέ του καθηστικού) είχε αρχίσει να πηγαίνει και νάρχεται..ε ε.τι θα γίνει με τη περίπτωσή μου κανείς δεν μου δίνει σημασία σ'αυτό το σπίτι!Και εγώ ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ να ξανακατέβω..
Και άρχισε να κατεβαίνει τις σκάλες,που σημαίνει, βγάλε με επειγόντως γιατί στην τελική εσύ θα ..τρέχεις μετά.Και κάπως έτσι βρεθήκαμε στη πλατεία,εκείνη απόλυτα ευχαριστημένη με τη σκυλίσια της ζωή,και εγώ να σκέφτομαι ότι αν τα περί μετενσάρκωσης ευσταθούν,θα ήθελα να ξαναγεννηθώ κατοικίδιο.
Καλό σας Βράδι!

ΥΓ. το είχα στο πρόχειρο και το έκανa post στις 11 .20 το βραδι.

BREL-ne me quittes pas-


O BREL είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση στο χώρο του Γαλλικού τραγουδιού.
Βέλγος,γαλλόφωνος,έκανε μία απίστευτη καριέρα που διήρκεσε,λίγο παραπάνω από μία δεκαετία.Την εγκατέλειψε στο αποκορυφωμά της,ηταν μόλις 36 χρόνων(Τα ''αντίο'' του στη θρυλική μουσική σκηνή του Παρισιού OLYMPIA,άφησαν εποχή)γιατί δεν είχε κα΄τι άλλο να πει όπως ο ίδιος έλεγε.Και για να κάνει άλλα πράγματα.
Και έκανε, κινηματογράφο,γύρισε τον κόσμο με ένα ιστιοπλοικό,έμαθε να πιλοτάρει μικρά αεροπλάνα,και τέλος εγκαταστάθηκε,με την τελευταία του σύντροφο,σε ένα νησί του Ειρηνικού(HIVA HOA)της Γαλλικής πολυνησίας.
Πέθανε στη Γαλλία,από καρκίνο του πνεύμονα,49 μόλις χρόνων.
Το ne me quitte pas είναι ένα από τα ωραιότερα ερωτικά τραγούδια που γράφτηκα ποτέ.
Οι στίχοι του σε ελέυθερη μετάφραση λένε περίπου τα εξής:

Μη μ' αφήνεις.. Ολα πρέπει να ξεχαστούν όλα μπορούν να ξεχαστουν.
ολα αυτά που έχουν ήδη φύγει .
Να ξεχάσουμε τις παρεξηγήσεις,το χρόνο που χάσαμε ψάχνοντας το πως.
Τις ώρες εκείνες που οι γροθιές των γιατί,σκότωναν την καρδιά της ευτυχίας.
Μη μ'αφήνεις..
Θα σου χαρίσω πέρλες βροχής,από μία χώρα που ποτέ δεν βρέχει.
Θα σκάψω τη γη ακόμη και μετά το θανατό μου,για να σκεπάσω το σώμα σου
με χρυσάφι και φως.
θα φτιάξω έναν τόπο,'οπου η αγάπη θα είναι νόμος
οπου η αγάπη θα είναι βασιλιάς,και συ θα είσαι η βασίλισσα.
Μη μ'αφήνεις..
Θα σου φτιάξω λέξεις χωρίς νόημα που θα καταλάβεις.
Θα σου μιλήσω για κείνους τους εραστές που είδαν τις καρδιές τους να γίνονται ένα.
Θα σου διηγηθώ την ιστορία εκείνου του βασιλιά που πέθανε γιατί δεν μπόρεσε να σε συναντήσει.
Μη μ'αφήνεις..
Εχουμε συχνά δει να ξεπηδά φωτιά από ένα ηφαίστειο
που πιστεύαμε πολύ γέρικο πιά.
Μη μ΄αφήνεις...
Δεν θέλω να μιλήσω πιά,
δεν θέλω να κλάψω πιά,
Θα κρυφτώ να,εδώ
να σε κοιτάω να χορεύεις ,να χαμογελάς.
Να σε ακούω να τραγουδάς,και να γελάς.
Ω.. άσεμε να γίνω ο ίσκιος του ισκιου σου,
ο ίσκιος του του χεριού σου,ο ίσκιος του σκύλου σου
Αλλά ..ΜΗ μ΄αφήνεις.....



Monday, April 16, 2007

Το ασανσέρ και ο γάτος.

Είδα παρά-πέντε γέλασα και μου ήρθε η διάθεση να γράψω κάτι αστείο.
Ιδού λοιπόν.

Η μάννα μου εφώναζε
να πάω στο μπακάλη
μα 'γω ζοχάδα ήμουνα
που σ'είδανε με άλλη

Αντε καλή άντε χρυσή
να φτιάξω τους ντολμάδες
Θεέ μου!Με αδίκησες
σαν μοίραζες μαννάδες.

Με τα πολλά κατέβηκα
να πάω στον Ανέστη
πήρα μαζί και το γατί
τον θαυμαστό Ορέστη

Κάναμε και τη βόλτα μας
μα και το θελημά μας
και μπήκαμε στο ασανσέρ
να πάμε στη μαμά μας.

Το ασανσερ σταμάτησε
στο τοίχο του δευτέρου,
αμάν! Με πιάνει πανικός
και σφίξιμο εντέρου.

Εγώ ,ο γάτος,η Λιλή
και ο μικρός του τρίτου
που τη μαμά του φώναζε
και ήθελε πιπί του.

Ελιποθύμισε η Λιλή,
έσκουζε το παιδάκι,
σαλτάρισε ο γάτος μου
μου σκίζει το σακάκι.

Μιά ώρα περιμέναμε
και τάζαμε λαμπάδες,
μάνα μου! Τι τους ήθελες
σήμερα τους ντολμάδες;

Η βλάβη διορθώθηκε
και μεις αλαφιασμένοι
στα σπίτια μας βρεθήκαμε
χλωμοί και πεινασμένοι

Στον καναπέ απλώθηκα
ένα μοιραίο ράκος
στα πόδια μου γουργούριζε
απτόητος ο γάτος.

Ορέστη από σήμερα
έχει μονάχα σκάλες.
Μιάου- μιάου αφεντικιά
κουβέντες λες μεγάλες.

Καθ'ότι το γατάκι μας
μισεί από καρδίας
περπάτημα,γυμναστικές
και άλλας αηδίας.

21 gr



Μεγάλωσες.
Καταλάγιαν οι πόθοι
τα πάθη,οι επιθυμίες.
Θέλω δεν σε φυλακίζουν πιά,
φόβοι δεν σ'αγριεύουν.
Μεγάλωσες.
Καθαρή κι'αδέσμευτη η ψυχή,
μοιάζει να ζει
μιάν απερίσπαστη κι'απόκοσμη νιότη.
Αλάφρυνες.

Sunday, April 15, 2007

Αν....

"Αν μπορείς να κοιτάς τον εαυτό σου χωρίς να καταδικάζεις ότι βλέπεις,χωρίς να τον επαινείς,χωρίς να τον συγκρίνεις με κάποιον άλλον,χωρίς να εύχεσαι να είχες πιό όμορφο πρόσωπο ή να ήσουν πιό ενάρετος,πιό έξυπνος ή πιό καλός,αν μπορείς να παρατηρείς εκείνο που είσαι και να προχωράς με αυτό,τότε θα ανακαλύψεις ότι είναι δυνατόν να πας ατελείωτα μακρυά.Τότε δεν υπάρχει τέλος σε αυτό το ταξίδι και εδώ βρίσκεται το μυστήριο και η ομορφιά του

J. KRISHNAMURTI



καλό κυριακάτικο μεσημέρι σας..

Saturday, April 14, 2007

Do you like Gospels?



Aγαπώ ΜΑHALIA JACKSON.Mahalia Jackson (October 26, 1912 – January 27, 1972) was an American gospel singer, widely regarded as the best in the history of the genre.

Χωρίς αντίβαρο

Αηδία-λέει-αηδία,κλείσε τ'αυτιά,τα ρουθούνια,τα μάτια.
Ν'ακούσεις τι; Να δεις τι; Εφτά σφαίρες,οχτώ σφαίρες.Κι'ο δολοφόνος δολοφονημένος,κι'ο άλλος το ίδιο,
κ'εδώ κ'εκεί.Προς τα που να κοιτάξεις;Τιν'αντιπαραθέσεις;
Σκισμένες όλες οι σημαίες κατά μήκος του χρόνου,
και μήτε μιά σ'ένα μπαλκόνι ψηλά να χαμηλώσεις μεσίστια.
Παλιές εφημερίδες επιπλέουν στα νερά πλάϊ στους πνιγμένους.
Γιάννης Ρίτσος


ΥΓ. .....η ζωή τραβάει την ανηφόρα....

Friday, April 13, 2007

freedom



Θα σας πω καληνύχτα με ένα έργο του φίλου Ν.Κ.που μόλις μου έστειλε και μου αρέσει πολύ. EYΧΑΡΙΣΤΩ Νίκο.

Μιά αίσθηση.....

Είδα τις προάλλες ένα παλιό γνωστό με σοβαρό πρόβλημα υγείας( επρόκειτο για ένα γοητευτικό άνθρωπο,αλλά μονίμως στη τσίτα). Οταν πέρασε το πρώτο σοκ(του να βλέπεις έναν άνθρωπο που τον θυμόσουν γερό και υγιή,με μειωμένες πλέον φυσικές δυνατότητες),διαπίστωσα πόσο θετική ήταν η αύρα του και η ενέργεια που εξέπεμπε.
Γλυκός και χαμηλών τόνων,σαν ..να πως να το πω.. σαν η ασθενειά του να έφερε στην επιφάνεια τα καλύτερα από τα στοιχεία του εαυτού του,εκείνα που όταν το εγώ είναι ισχυρό και κυρίαρχο,μένουν θαμένα. Είχε μειωμένες φυσικές δυνατότητες αλλά ήταν καλύτερος άνθρωπος παράξενο ε; Είναι η δεύτερη φορά που το βλέπω αυτό σε κάποιον που γνωρίζω.
Μου κάνει εντύπωση και θέλησα να το πω.

Thursday, April 12, 2007

Γιά όσους περάσουν απ'εδώ τούτη τη νυχτερινή ώρα κατι που χαλαρώνει και ηρεμεί,Από την Anoushka Shankar(κόρη του RAVI για όσους όχι πιά τόσο νέους που τον θυμούνται από...κείνα τα χρόνια.) Καληνύχτα σας

Nαι είναι δύσκολοι οι επίγειοι έρωτες παρ'όλα αυτά ΖΗΣΤΕ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ!

με τον Ελύτη...

Ενα ζεστό χαιρετισμό για όσους περάσουν απ'εδώ με Ελύτη από τους προσανατολισμούς

Τι όμορφη! Εχει πάρει τη μορφή της σκέψης που την
αισθάνεται όταν αυτή αισθάνεται πως της είναι αφι-
-ερωμένη.

Tuesday, April 10, 2007

Διάλογος στο βουνό

Με ρωτούν γιατί κρύβομαι στο πράσινο βουνό.
Μ΄αναπαμένη την καρδιά χαμογελώ και σωπαίνω.
Οταν τα λουλούδια πέφτουνε και το νερό περνά,
ο κόσμος μου δεν είναι ο κόσμος των ανθρώπων

Li-ΤΑϊ-PO 701-762 μχ (Κίνα)

http://www.fileden.com/files/2007/4/9/968864/Alkistis%20Protopsalti%20-%20Anthropon%20Erga.mp3
Ανθρώπων έργα.Μουσική-Κραουνάκης.Στίχοι-Νικολακοπουλου.Τραγουδι-Πρωτοψάλτη
Μακάρι να βρώ κάποια στιγμή πως γίνεται να μπορεί να ακούει κανείς το τραγούδι απeυθείας απο το blog. Γιά την ώρα,αν μπει η διεύθυνση στον Ιnternet explorer πχ το ανοίγει και το ακούει κανείς, Ωραίο τραγούδι.

Τελευταία Παράσταση

Παρακολούθησα το χειμώνα αυτή τη σειρά στη τηλεόραση.
Μ΄άρεσε πολύ,πάρα πολύ,η Μαρίνα Καλογήρου ως νεαρή Λαμπέτη.
Αυτό το πλάσμα έχει μία αύρα ''αερικού''που με γοητεύει.
Πολύ καλή και η Καραμπέτη ,άλλο είδος ερμηνευτικής δεινότητας εδώ,πιό γήινη.
Ο δε Καραμίχος ως Χορν ''κέντησε'' το παλληκάρι.
Καλημερούδιααααα σας!

Τρίτη 10-4 8.30 το πρωί

Οι γιρτές πέρασαν. Χάρηκα που είδα και συναναστράφηκα ανθρώπους δικούς ,φίλους που έχουν τη θέση τους στη καρδιά μου.
Θα συναντηθώ ξανά με τις ώρες της μοναχικότητας όπου ο νους ''αδειάζει'' από τις άμμεσες αντιδράσεις του,και γίνεται παρατηρητής του εαυτού του και των συνειρμών του.
Οι στιγμές διαύγειας που κατοικούν σε τούτες τις ώρες είναι απίστευτα ζωογόνες.

Φλέρυ


Eνας φίλος μου έδωσε χθες αυτό το cd,μακάρι να ήξερα πως να βάλω στο blog ένα τραγούδι ,προσπάθησα αλλά δεν τα κατάφερα.
Η Φλέρυ πάντως είναι μαγική.

Sunday, April 8, 2007

Χωρίς τίτλο 1και 2

Οι γνώσεις του ήταν
λιγοστές
όμως εκείνη αγάπησε
τον τρόπο που αυτός
συλλογιζόταν.
-----------------

Ηταν τόσα πολλά καμμάτια
που τρόμαξε
σας αγαπάω όλα τους είπε
και τότε εκείνα
άρχισαν να ταιριάζουν
μεταξύ τους.


Καλή σας νύχτα.

NERUDA

Ανήμερα του Πάσχα ... ένα αγαπημένο απόσπασμα από το Πρωί του PABLO NERUDA.

Σ'αγαπάω χωρίς να ξέρω πως, ούτε πότε, ούτε από που,
σ'αγαπάω ετσι ίσια χωρίς προβλήματα ούτε αλαζονεία:
έτσι σ'αγαπάω γιατί δεν ξέρω ν'αγαπάω αλλιώς.

Ετσι μονάχα,μ'αυτό τον τρόπο,όπου ούτε είμαι ούτε είσαι,
τόσο κοντά που το χέρι σου πάνω απ'το στήθος μου γίνονται ένα,
τόσο κοντά που κλείνονται τα μάτια σου με τον ύπνο μου.

Saturday, April 7, 2007

Μάλιστααα κάθε συμβουλή για το πως αυτή η φωτό μπορεί να μπει ως φωτό του μπλόγκερ..ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΗ!

ΠΟΥΣΙ

Έπεσε το πούσι από βραδίς
- το καραβοφάναρο χαμένο-
κι'έφτασες χωρίς να σε προσμένω
μεσ'τη τιμονιέρα να με δεις.

Κάτασπρα φοράς κι'έχεις βραχεί,
πλέκω σαλαμάστρα τα μαλλιά σου.
Κάτου στα νερά του Port Pegassu
βρέχει πάντα τέτοιαν εποχή.

Μας παραμονεύει ο θερμαστής
με τα δυό του πόδια στις καδένες.
Μην κοιτάς ποτέ σου τις αντένες
Με την τρυκιμία ,θα ζαλιστείς.

Βλαστημά ο λοστρόμος τον καιρό
κι'είναι αλάργα τόσο η Τοκοπίλλα.
Από να φοβάμαι και να καρτερώ
κάλλιο περισκόπιο και τορπίλα.

Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη.
Ηρθες να με δεις κι'όμως δε μ'είδες,
εχω απ'τα μεσάνυχτα πνιγεί
χίλια μίλια πέρα απ'τις Εβρίδες.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ


Το τελευταίο δίστιχο μου δημιουργούσε από πάντα μία ανεξήγητη συγκίνηση.
Καλή Ανάσταση!




Δύο λόγια για τον τίτλο του blog. Νamaste είναι ο πιό κοινός χαιρετισμός στην Ινδία.
Οι πάντες σου χαμογελούν και ενώνουν τις παλάμες τους στο ύψος του στήθους λέγοντας namaste. Εζησα πριν κάποια χρόνια εκεί για περίπου τρεις μήνες.
Πολύ συχνά λέω στον εαυτό μου:Δεν γύρισες ποτέ πίσω από την Ινδία.
Υπάρχουν δύο περίοδοι στη ζωή μου,πριν και μετά από αυτό το ταξίδι.
αντί για άλλο χαιρετισμό σας λέω λοιπόν για την ώρα Namaste.

Friday, April 6, 2007

προσπαθώ ..

προσπαθώ να μπω στη μπλογκόσφαιρα ....Για αρχή θα ήθελα να βάλω ένα βιντεάκι αν τα καταφέρω....

TAJ-MAHAL


Τaj-Mahal στην πόλη της AGRA στην Ινδία.
Από τα ωραιότερα ανθρώπινα δημιουργήματα που έχουν δει τα μάτια μου.
Είναι ένας τάφος. Ο τάφος της αγαπημένης γυναίκας του μαχαραγιά Shaja-khan.
Oταν πέθανε ,πόνεσε τόσο πολύ που θέλησε να δημιουργηθεί αυτό το αριστούργημα και να είναι ο τάφος της.
H κατασκευή του άρχισε το 1632 και τελείωσε το 1648.