Thursday, September 27, 2007

PAHELI a movie i love....


Μία φορά και ένα καιρό.. ένα πνεύμα( από αυτά που παίρνουν όποια μορφή θέλουν, όποτε θέλουν) αγάπησε μία όμορφη κοπέλλα τόσο πολύ, που πήρε τη μορφή του απόντα συζύγου της,(την επομένη του γάμου τον έστειλε ο μπαμπάς του ταξείδι για δουλειές!) για να ζήσει το ονειρό του και να είναι κοντά της.
Δεν την ξεγέλασε, της είπε ότι δεν είναι human, αλλά πνεύμα και τη ρώτησε αν εκείνη ήθελε να μείνει κοντά της.
Τότε εκείνη του είπε: Κανείς ποτέ δεν με ρώτησε τι θέλω και τώρα που εσύ με ρωτάς ξέρεις πόσο δύσκολο μου είναι να απαντήσω.....

Τον κράτησε όμως κοντά της,λεγοντάς του: Δεν μπόρεσα να κρατήσω εκείνον που ήθελε να φύγει,πως να εμποδίσω εκείνον που θέλει να έρθει.

Ζούσαν πολύ αγαπημένοι,εως ότου ο αληθινός σύζυγος γύρισε..

Καλά, λέει στο πνεύμα εγώ είμαι ο αληθινός σύζυγος εσύ ποιός είσαι;;;;

Το πνεύμα του απάντησε : Είμαι η επιθυμία στη καρδιά μίας γυναίκας,είμαι η αγάπη που θα ήθελε να έχει.....


Και ένα video από την ιστορία που σας έγραψα...και που έχει βεβαίως happy end μιά και το πνεύμα αποφάσισε να μπεί στο σώμα του συζύγου της κοπέλλας και να ζήσει μαζί της όλη του τη ζωή..

10 comments:

una mama και οχι μονο said...

ο αγαπημενος σου ηθοποιος δεν ειναι αυτος?
η ταινια ειναι σαν παραμυθι αν κρινω απο το βιντεο...αφου εχει και τελος αισιο!!!!

καλο μεσημερι με πολλα φιλια!!!

rodoula-kelly said...

una mama:
Nai!! Αυτός είναι.
Η ταινία είναι όντως ένας υπέροχος μύθος του Rajastan, περιοχή της ΒΔ Ινδίας,ιδιαίτερα όμορφη.
Ηταν η επίσημη συμμετοχή της Ινδίας στα oskar(κατηγορία ξενόγλωσσης ταινίας) το 2005.
Φιλάκια πολλά απογευματινά.

Μαριλένα said...

Για να είναι επισημη συμμετοχή, πολύ καλή θα ειναι.

φιλιά xxx Ροδουλα μου.

Fatale said...

ή θα ψάξω να βρω την ταινία..

ή θα πάω στην Ινδία...

ή θα πάθω στερητικό σύνδρομο...

ή θα μαγειρέψω ΄΄Μπασμάτι΄΄ να πάρω λίγο γεύση ...))


φιλιά Κέλλυ μου ....
άντε να κοιμηθώ τώρα...))

rodoula-kelly said...

Marilena:
Ναι Εμένα πολύ με άρεσε!!
Φιλάκια και καλό ΣΒΚ

rodoula-kelly said...

fatale:
Τα είπαμε εμείς.....
φιλάκια και από εδώ..

Αλεξάνδρα said...

Ομορφη ιστορία αγάπης με αίσιο τέλος...

Γιατί η ζωή πολλές φορές διαλέγει άσχημο τέλος;

Φιλιά

rodoula-kelly said...

Αλεξάνδρα:
Ωραία ερώτηση,και σε πρώτη προσέγγιση απάντηση δεν έχω....
Να το δουλέψουμε λίγο μέσα μας;

argentina:_hellas said...

γεια σου...ωραιο το blog σου τωρα το ειδα μεσω της fatale..μου αρεσε πολυ τωρα ακουω manu chao αφου η καταγωγη μου ειναι απο λατινικη αμερικη...οτι χρειαστεις σε ισπανικα πες το για να σε βοηθησω..τωρα ειμαι στο buenos aires και εχει ωραια μερα....την ταινια την ειδα ωραια ειναι..τα λεμε....

rodoula-kelly said...

Kαλώς τον!
Α ο Manu Chao είναι από τους αγαπημένους μου.
οπως και ο JUANES στον οποίο έχω ιδιαίτερη αδυναμία.
Ναι αν είναι κάτι για Ισπανικά θα πω ευχαριστώ!
Αλήθεια χάρηκα που σου άρεσε το μπλογκ.
Είδες και την ταινία; Αλήθεια;
Τη βρήκες με ισπανικούς υπότιτλους;
Και εδώ στη Κέρκυρα ωραία μέρα είχε σήμερα,αν και η ζέστη που έχει είναι αφύσικη για την εποχή..
Τα λέμε λοιπόν...